Mijn Warmetruiendag

Warmetruiendag van collega Pieter Metz.

woensdag 7 februari 2018

Vorige week op vrijdag 2 februari was het Warmetruiendag. Dit jaar is het breed gevierd in Nederland, ruim 200.000 mensen deden mee, met hun werkgever of als privépersoon. Ergens heb ik altijd nog een beetje een geitenwollensokken-gevoel bij die dag. Niettemin heb ik het op drie plaatsen gevierd. Eén bij een grote industriële organisatie, één bij een broedplaats voor het artistieke en ten derde in mijn wijk. Het heeft mij een bonte stapel aan ervaringen opgeleverd.

Warmetruiendag bij een ‘grote industriële organisatie’
In de industrie is mij vooral bijgebleven dat ik met heel veel andere mensen in gesprek ben geraakt die ik voorheen nooit eerder heb gesproken. Een aantal van deze gesprekken heeft mij nieuwe contacten opgeleverd en praktische ideeën om samen verdere initiatieven te ontplooien. Denk hierbij aan lean, wat natuurlijk ook volledig op zero waste is gericht. Denk ook aan life-cycle management, een insteek die zich volledig op de productieketen richt. Allemaal mensen die ik anders nooit zo snel inhoudelijk zou hebben gesproken. Succesvol in de verbinding.

Warmetruiendag bij een ‘artistieke broedplaats’
In de artistieke broedplaats heeft het ook boeiende gesprekken opgeleverd. Vooral omdat daar juist besloten was om niet mee te doen. En dat daar toch een aantal directeuren voor vandaag hun mooiste warme trui hadden aangetrokken. Dat maakte mij blij. Ook hier was de verwachting dat we gewoon mee zouden doen. Eén opmerking is mij in het bijzonder bijgebleven: “Ik maak zelf wel uit wat ik aan doe”. Oei, dacht ik toen. Er is hier vergeten uit te leggen dat het gaat om de verwarming lager zetten en dat het niet om mode en kleding gaat … ;)

Gelderlander Warmetruiendag Arnhem 2018

Warmetruiendag bij mijn ‘wijkclub’
Met onze wijkclub hadden wij al eerder deze week in de Arnhemse koerier (lokale krant). Word ik vandaag plotseling gebeld door een verslaggever van De Gelderlander. Of we over twee uur met alle werkende vrijwilligers op de foto kunnen. Dat ging niet; maar gelukkig hadden onze gezinnen wel tijd. Rechtstreeks vanaf het schoolplein zijn zij naar de fotoshoot gegaan. En wat voelde ik mij trots, toen ik afgelopen zaterdag op het weekendkatern een paginagrote advertentie zag met mijn vrouw en mijn kinderen! De toekomst spat er van af! Veel mooier dan wanneer het clubje zelf op de foto zou staan. En dat allemaal op een mooie grauwe grijze vrijdag begin februari!

Voor de beste ervaring maakt deze website gebruik van cookies. Wanneer u doorgaat, accepteert u alle cookies van deze website. Meer informatie.